قسمت تازه «یک کتاب، یک گفتوگو»، با حامد حری به گفتوگو نشستهایم برای پرداختن به یکی از موثرترین متون روایی یک قرن و اندی سال گذشته. مقدمه «چنین گفت زرتشت» نیچه، حتما قلهای از قلل متون روایی دوره جدید محسوب میشود که بخش زیادی از تفکرات نیچه را به صورت فشرده در خود دارد. نیچه نقطه مناسبیست برای پرداختن به بنیاد بسیاری از روایتهای انتقادی به وضع فعلی، اما از نقطهای کاملاً متفاوت در سنتی متمایز. در گفتوگوی پیشین پیرامون رمان مسخ، به ریشههای الهیاتی نظم موجود در تمدن غربی رسیدیم. در این قسمت، با مراجعه به متن نیچه فیلسوف، سعی کردهایم آن منظر الهیاتی را وا بکاویم. این متن در تمام جملات خویش با کتاب مقدس به گفتوگو نشسته است.
کتاب مشهور «چنین گفت زرتشت» از دیرباز بر جامعه ما اثرگذار بوده و موافقت و مخالفت زیادی برانگیخته است، اما آنچه در گفتوگو با حامد حری مد نظر ما بوده، تأکید بر تصویریست که نیچه پیش روی ما قرار داده است. طبیعیست صحبت با کسی که سالها درگیر مسائل مختلف فلسفه بوده، آن هم پیرامون متنی از نیچه، به سمت بیان مفاهیمی کلی میرود اما تسلط آقای حری بر هنر در رشتههای گوناگونش، ما را کنار و مماس وجه روایی متن نگه داشته و تصویری روشن از بود ما بهمان داده است.